Ljóra von borbeck
Naam: Ljóra von Borbeck
Geslacht: merrie
Hoogte: +/- 143
Geboorte datum: 05-08-2003
Kleur: bruin
Fokker: Ralf en Nadja Wohllaib (BRD)
Eigenaar: Eva Beun, Epe
Vader: Eldur vom Schwälbischen Wald (vv Gandur frá Skjálg)
Moeder: Lilja fra Aldenghoor (mv Vinur frá Víðidal)
Tijdens mijn zoektocht naar een nieuw paard in 2009 heb ik Franka, Ralf en Nadja om hulp gevraagd. Toch sneller dan verwacht dachten zij een paard voor mij te hebben gevonden.
Ik vertrok richting Radevormwald met het idee een vos merrie te gaan proberen. De vos merrie vond ik 'wel leuk' maar mijn oog was gevallen op een grote bruine merrie op de merriepaddock. De bruine merrie was niet te koop en als ze al te koop zou zijn was er al iemand anders die haar wilde hebben.
Toch mocht ik haar rijden. Franka en ik samen het bos in, Franka op een trainingspaard en ik op Ljóra. Nog geen kilometer van huis verloor het paard van Franka zijn ijzer, volgens Franka kon ik wel alleen doorrijden en alleen het rondje bos afmaken.
Gelijk de eerste rit alleen door een vreemd bos, een 6 jarige merrie die zo veel vertrouwen had in mij en ik in haar.
Al stralend kwam ik weer terug op stal.
Er moesten een paar kleine hobbels worden genomen, maar uiteindelijk wilde, mocht en kon ik haar kopen.
Ljóra heb ik mijzelf cadeau gegeven op mijn 25ste verjaardag, wat wil een pennymeisje nog meer?!
Ljóra kwam naar Nederland en samen zijn we gaan leren.
Helaas kregen we na enige periode een flinke hobbel te verwerken, Ljóra kreeg koliek en wel zo erg dat het nog maar de vraag was of ze het zou gaan halen.
Gelukkig met deskundige hulp en een aantal dagen in de kliniek heeft ze het gehaald, zonder operatie, maar wel met een enorme terugslag.
Na de revalidatie konden we het weer langzaam oppakken en dat ging en gaat goed.
Deze dame heeft een heel speciaal plekje in mijn leven en zal (naar verwachting) nooit meer bij mij weggaan.
Het rijden van een paard met zo'n temperament, zo'n looplust en zoveel snelheid, het is een genot. Niet makkelijk, maar ik vind het fantastisch iedere keer weer.
Mooi resultaat was op het NK 2012, ik had mijn doel gesteld om 10.00 sec over de speedpass te doen, en dat lukte.
In 2013 was mijn doel om onder de 10 sec te komen, en ook dat is gelukt.
Zo zie je maar dat werken met doelen en ergens gericht naar trainen zeker kan werken.
Voor 2014 hebben we ook weer allemaal plannen, maar nu eerst maar de wintertrainingen goed doorstaan.
De wintertraining bracht spannende ontwikkelingen en er werd een knoop doorgehakt, niet meer telgangen. Wat we ook deden we bleven te veel 4slag houden. Maar waar gaan we ons dan op richten...Tja dat wat viertakt moet hebben, sneltempotölt. Het doel voor dit jaar is om het NK T3 te kunnen rijden. Om weer even te wennen aan het rijden van töltproeven met Ljóra beginnen we in Lingen (BRD) met een T5 proef.
Seizoen 2014 heeft helaas niet uitgepakt zoals de wintertraining zou doen vermoeden.
Ljóra kreeg van de zomer veel rare plekken, na onderzoek bleek zij een allergie te hebben voor normale vliegen. Door de plekken, maar vooral door het biopt dat we hebben moeten laten nemen heb ik haar 3 weken niet kunnen rijden. Daarna zat zij niet echt lekker meer in haar vel en konden we de trainingslijn die was ingezet niet lekker doorzetten.
We zetten nu gewoon de lijn weer door en gaan ons voorbereiden op 2015.
2015 was een druk jaar waarbij mijn aandacht niet altijd op de juiste manier aan mijn eigen paarden heb kunnen besteden op wedstrijden.
Ondanks dat heeft Ljóra laten zien wat ze kan, het hele seizoen was ze gemotiveerd.
Tijdens trainingen laten we al meer zien dan wat lukt op wedstrijd.
Met positieve flow gaan we de winter in en trainen we richting seizoen 2016.
Tussen 2015 en eind 2023 heb ik nog heel veel mooie momenten met Ljóra mogen beleven.
Samen was er nog steeds een ontwikkeling op de wedstrijdbaan.
We verschoven onze aandacht van de T3 en gangen proeven steeds meer naar alleen de T4 waar we het best leuk deden.
De verhuizing in 2019 heeft ze goed doorstaan, een ander ritme en wat ander regiem, maar nog altijd samen een team, Laxa aan haar zijde dus veel vertrouwdheid.
We hebben vele mooie ritten door Balinge en omgeving gemaakt en ze ontwikkelde zich als goed begeleidingspaard voor jonge paarden die we in training hadden of voor haar halfbroer Geir.
Eind 2023 werd er EOTRH bij haar geconstateerd en besloten we haar te laten opereren.
Alle voors en tegens afgewogen en vertrouwen in het team dat het zou gaan doen.
De operatie is goed verlopen, het opstaan uit de narcose ook, maar helaas het herstel niet.
Op 19 december 2023 hebben we afscheid moeten nemen van deze fantastische merrie.
Wat mij betreft 20 jaar te vroeg want ik had haar nog heel graag veel jaren bij me gehouden.
Ik ben intens dankbaar voor alles wat ze me heeft geleerd, hoe ze mij als ruiter heeft laten ontwikkelen maar vooral wat ze me als paardenvrouw heeft meegegeven.
Dankjewel Ljóra
Je wordt nog elke dag gemist.
Geslacht: merrie
Hoogte: +/- 143
Geboorte datum: 05-08-2003
Kleur: bruin
Fokker: Ralf en Nadja Wohllaib (BRD)
Eigenaar: Eva Beun, Epe
Vader: Eldur vom Schwälbischen Wald (vv Gandur frá Skjálg)
Moeder: Lilja fra Aldenghoor (mv Vinur frá Víðidal)
Tijdens mijn zoektocht naar een nieuw paard in 2009 heb ik Franka, Ralf en Nadja om hulp gevraagd. Toch sneller dan verwacht dachten zij een paard voor mij te hebben gevonden.
Ik vertrok richting Radevormwald met het idee een vos merrie te gaan proberen. De vos merrie vond ik 'wel leuk' maar mijn oog was gevallen op een grote bruine merrie op de merriepaddock. De bruine merrie was niet te koop en als ze al te koop zou zijn was er al iemand anders die haar wilde hebben.
Toch mocht ik haar rijden. Franka en ik samen het bos in, Franka op een trainingspaard en ik op Ljóra. Nog geen kilometer van huis verloor het paard van Franka zijn ijzer, volgens Franka kon ik wel alleen doorrijden en alleen het rondje bos afmaken.
Gelijk de eerste rit alleen door een vreemd bos, een 6 jarige merrie die zo veel vertrouwen had in mij en ik in haar.
Al stralend kwam ik weer terug op stal.
Er moesten een paar kleine hobbels worden genomen, maar uiteindelijk wilde, mocht en kon ik haar kopen.
Ljóra heb ik mijzelf cadeau gegeven op mijn 25ste verjaardag, wat wil een pennymeisje nog meer?!
Ljóra kwam naar Nederland en samen zijn we gaan leren.
Helaas kregen we na enige periode een flinke hobbel te verwerken, Ljóra kreeg koliek en wel zo erg dat het nog maar de vraag was of ze het zou gaan halen.
Gelukkig met deskundige hulp en een aantal dagen in de kliniek heeft ze het gehaald, zonder operatie, maar wel met een enorme terugslag.
Na de revalidatie konden we het weer langzaam oppakken en dat ging en gaat goed.
Deze dame heeft een heel speciaal plekje in mijn leven en zal (naar verwachting) nooit meer bij mij weggaan.
Het rijden van een paard met zo'n temperament, zo'n looplust en zoveel snelheid, het is een genot. Niet makkelijk, maar ik vind het fantastisch iedere keer weer.
Mooi resultaat was op het NK 2012, ik had mijn doel gesteld om 10.00 sec over de speedpass te doen, en dat lukte.
In 2013 was mijn doel om onder de 10 sec te komen, en ook dat is gelukt.
Zo zie je maar dat werken met doelen en ergens gericht naar trainen zeker kan werken.
Voor 2014 hebben we ook weer allemaal plannen, maar nu eerst maar de wintertrainingen goed doorstaan.
De wintertraining bracht spannende ontwikkelingen en er werd een knoop doorgehakt, niet meer telgangen. Wat we ook deden we bleven te veel 4slag houden. Maar waar gaan we ons dan op richten...Tja dat wat viertakt moet hebben, sneltempotölt. Het doel voor dit jaar is om het NK T3 te kunnen rijden. Om weer even te wennen aan het rijden van töltproeven met Ljóra beginnen we in Lingen (BRD) met een T5 proef.
Seizoen 2014 heeft helaas niet uitgepakt zoals de wintertraining zou doen vermoeden.
Ljóra kreeg van de zomer veel rare plekken, na onderzoek bleek zij een allergie te hebben voor normale vliegen. Door de plekken, maar vooral door het biopt dat we hebben moeten laten nemen heb ik haar 3 weken niet kunnen rijden. Daarna zat zij niet echt lekker meer in haar vel en konden we de trainingslijn die was ingezet niet lekker doorzetten.
We zetten nu gewoon de lijn weer door en gaan ons voorbereiden op 2015.
2015 was een druk jaar waarbij mijn aandacht niet altijd op de juiste manier aan mijn eigen paarden heb kunnen besteden op wedstrijden.
Ondanks dat heeft Ljóra laten zien wat ze kan, het hele seizoen was ze gemotiveerd.
Tijdens trainingen laten we al meer zien dan wat lukt op wedstrijd.
Met positieve flow gaan we de winter in en trainen we richting seizoen 2016.
Tussen 2015 en eind 2023 heb ik nog heel veel mooie momenten met Ljóra mogen beleven.
Samen was er nog steeds een ontwikkeling op de wedstrijdbaan.
We verschoven onze aandacht van de T3 en gangen proeven steeds meer naar alleen de T4 waar we het best leuk deden.
De verhuizing in 2019 heeft ze goed doorstaan, een ander ritme en wat ander regiem, maar nog altijd samen een team, Laxa aan haar zijde dus veel vertrouwdheid.
We hebben vele mooie ritten door Balinge en omgeving gemaakt en ze ontwikkelde zich als goed begeleidingspaard voor jonge paarden die we in training hadden of voor haar halfbroer Geir.
Eind 2023 werd er EOTRH bij haar geconstateerd en besloten we haar te laten opereren.
Alle voors en tegens afgewogen en vertrouwen in het team dat het zou gaan doen.
De operatie is goed verlopen, het opstaan uit de narcose ook, maar helaas het herstel niet.
Op 19 december 2023 hebben we afscheid moeten nemen van deze fantastische merrie.
Wat mij betreft 20 jaar te vroeg want ik had haar nog heel graag veel jaren bij me gehouden.
Ik ben intens dankbaar voor alles wat ze me heeft geleerd, hoe ze mij als ruiter heeft laten ontwikkelen maar vooral wat ze me als paardenvrouw heeft meegegeven.
Dankjewel Ljóra
Je wordt nog elke dag gemist.
